Get Adobe Flash player

PORZĄDEK NABOŻEŃSTW


Poniedziałek – Piątek:
17.00 Msza św.

(w okresie zimowym)


18.00 Msza św.

(w okresie letnim)


Wtorek:
Wystawienie

Najświętszego

Sakramentu


16.30

(w okresie zimowym)


17.30

(w okresie letnim)


Sobota:
16.00 Msza św.

(niedzielna)


Niedziela:
9.00 Godzinki

o Niepokalanym

Poczęciu NMP
9.30 Msza św.
11.15 Msza św.
15.00 Nieszpory
15.30 Msza św.

13 dzień każdego miesiąca:
nabożeństwo fatimskie

godzinę przed Mszą św.

Odpust parafialny:
niedziela po Uroczystości

Najświętszego Ciała

i Krwi Chrystusa

Okazja do spowiedzi:
codziennie przed Mszą św.

 

Książka niniejsza jest
świadectwem
zbiorowego wysiłku
ludzi, którzy
przyczynili się do
powstania podwójnego
dzieła:
architektonicznego i
wydawniczego. Osobą,
która zwiera oba dzieła
jest prof, dr hab. inż.
arch. Adam Lisik,
projektant zespołu
sakralnego w
Mysłowicach Ławkach i
współinicjator
powstania książki.

 

 

czytaj więcej...
 

Statystyka

Użytkowników : 2
Artykułów : 24
Odsłon : 95020

Gościmy

Naszą witrynę przegląda teraz 1 gość 

STACJE DROGI KRZYŻOWEJ W NASZYM KOŚCIELE

  • I
  • II
  • III
  • IV
  • V
  • VI
  • VII
  • VIII
  • IX
  • X
  • XI
  • XII
  • XIII
  • XIV

 

 

 

Stacja I
Pan Jezus na śmierć skazany


„Rzekł do nich Piłat: «Cóż więc mam uczynić z
Jezusem, którego nazywają Mesjaszem?»
Zawołali wszyscy: «Na krzyż z Nim!» Namiestnik
odpowiedział: «Cóż właściwie złego uczynił?»
Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: «Na krzyż z
Nim!» Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa
kazał ubiczować i wydał na ukrzyżowanie.”
(Mt 27, 22-23.26)

 

STACJA II

PAN JEZUS BIERZE KRZYŻ NA SWOJE
RAMIONA

Wtedy żołnierze namiestnika zabrali Jezusa z
sobą do pretorium i zgromadzili koło Niego całą
kohortę. Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego
płaszcz szkarłatny. Uplótłszy wieniec z ciernia
włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu
trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z
Niego, mówiąc: «Witaj, Królu Żydowski!» Przy
tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po
głowie. A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego
płaszcz, włożyli na Niego własne Jego szaty i
odprowadzili Go na ukrzyżowanie.
(Mt 27, 27-31)

 

STACJA III

PAN JEZUS UPADA PO RAZ PIERWSZY

Lecz On się obarczył naszym cierpieniem,
On dźwigał nasze boleści,
a myśmy Go za skazańca uznali,
chłostanego przez Boga i zdeptanego.
Lecz On był przebity za nasze grzechy,
zdruzgotany za nasze winy.
Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas,
a w Jego ranach jest nasze zdrowie.
Wszyscyśmy pobłądzili jak owce,
każdy z nas się obrócił ku własnej drodze,
a Pan zwalił na Niego
winy nas wszystkich.

 

STACJA IV

PAN JEZUS SPOTYKA MATKĘ

Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi,
Matki Jego: «Oto Ten przeznaczony jest na
upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na
znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją
duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły
zamysły serc wielu».
Potem poszedł z nimi i wrócił do
Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego
chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w
swym sercu.
(Łk 2,34-35.51)

 

 

 

STACJA V

SZYMON CYRENEJCZYK POMAGA NIEŚĆ
KRZYŻ PANU JEZUSOWI

Wychodząc spotkali pewnego człowieka z Cyreny,
imieniem Szymon. Tego przymusili, żeby niósł
krzyż Jego.
Wtedy Jezus rzekł do swoich uczniów: «Jeśli kto
chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie,
niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje.
(Mt 27,32; 16,24)

 

STACJA VI

ŚW. WERONIKA OCIERA TWARZ PANU
JEZUSOWI

On wyrósł przed nami jak młode drzewo
i jakby korzeń z wyschniętej ziemi.
Nie miał On wdzięku ani też blasku,
aby na Niego popatrzeć,
ani wyglądu, by się nam podobał.
Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi,
Mąż boleści, oswojony z cierpieniem,
jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa,
wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.
(Iz 53,2-3)

 

 

STACJA VII

PAN JEZUS UPADA PO RAZ DRUGI

Jam człowiek, co zaznał boleści

pod rózgą Jego gniewu;
On mnie prowadził, iść kazał
w ciemnościach, a nie w świetle,
głazami zagrodził mi drogi,
a ścieżki moje poplątał.
Starł mi zęby na żwirze,
pogrążył mnie w popiół.

(Lm 3,1-2.9.16)

 

STACJA VIII

PAN JEZUS POCIESZA PŁACZĄCE
NIEWIASTY

Lecz Jezus zwrócił się do nich i rzekł: «Córki
jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną; płaczcie
raczej nad sobą i nad waszymi dziećmi!  Oto
bowiem przyjdą dni, kiedy mówić będą:
"Szczęśliwe niepłodne łona, które nie rodziły, i
piersi, które nie karmiły".  Wtedy zaczną wołać
do gór: Padnijcie na nas; a do pagórków:
Przykryjcie nas!  Bo jeśli z zielonym drzewem to
czynią, cóż się stanie z suchym?»
(Łk 23,28-31)

 

STACJA IX

PAN JEZUS UPADA PO RAZ TRZECI

Dobrze dla męża, gdy dźwiga
jarzmo w swojej młodości.
Niech siedzi samotny w milczeniu,
gdy On na niego je włożył.
Niech usta pogrąży w prochu!
A może jest jeszcze nadzieja?
Bijącemu niech nadstawi policzek,
niechaj nasyci się hańbą!
Bo nie jest zamiarem Pana
odtrącić na wieki.
Gdyż jeśli uniży, ma litość
w dobroci swej niezmiernej;
(Lm 3,27-32)

 

 

 

STACJA X
PAN JEZUS Z SZAT OBNAŻONY

Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą,
to znaczy Miejscem Czaszki,  dali Mu pić
wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale
nie chciał pić.
Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między
siebie Jego szaty, rzucając o nie losy.  I
siedząc, tam Go pilnowali.
(Mt 27,33-36)

 

STACJA XI

PAN JEZUS DO KRZYŻA PRZYBITY

A nad głową Jego umieścili napis z
podaniem Jego winy: «To jest Jezus,
Król Żydowski». Wtedy też ukrzyżowano
z Nim dwóch złoczyńców, jednego po
prawej, drugiego po lewej stronie.
Ci zaś, którzy przechodzili obok,
przeklinali Go i potrząsali głowami,  
mówiąc: «Ty, który burzysz przybytek i
w trzech dniach go odbudowujesz,
wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem
Bożym, zejdź z krzyża!»  Podobnie
arcykapłani z uczonymi w Piśmie i
starszymi, szydząc, powtarzali:  «Innych
wybawiał, siebie nie może wybawić. Jest
królem Izraela: niechże teraz zejdzie z
krzyża, a uwierzymy w Niego.
(Mt 27,37-42)

STACJA XII

PAN JEZUS NA KRZYŻU UMIERA

Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię,
aż do godziny dziewiątej.  Około godziny
dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: «Eli,
Eli, lema sabachthani?», to znaczy Boże mój,
Boże mój, czemuś Mnie opuścił?  Słysząc to,
niektórzy ze stojących tam mówili: «On Eliasza
woła». Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy
gąbkę, napełnił ją octem, włożył na trzcinę i
dawał Mu pić.  Lecz inni mówili: «Poczekaj!
Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go
wybawić». A Jezus raz jeszcze zawołał donośnym
głosem i wyzionął ducha.
Setnik zaś i jego ludzie, którzy odbywali straż
przy Jezusie, widząc trzęsienie ziemi i to, co się
działo, zlękli się bardzo i mówili: «Prawdziwie,
Ten był Synem Bożym»

 

 

STACJA XIII

PAN JEZUS ZDJĘTY Z KRZYŻA

Setnik zaś i jego ludzie, którzy odbywali
straż przy Jezusie, widząc trzęsienie
ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo
i mówili: «Prawdziwie, Ten był Synem
Bożym».
Było tam również wiele niewiast, które
przypatrywały się z daleka. Szły one za
Jezusem z Galilei i usługiwały Mu.
(Mt 27, 54-55)


 

STACJA XIV

PAN JEZUS ZŁOŻONY DO GROBU

Józef zabrał ciało, owinął je w czyste
płótno  i złożył w swoim nowym grobie,
który kazał wykuć w skale. Przed
wejściem do grobu zatoczył duży
kamień i odszedł.  Lecz Maria
Magdalena i druga Maria pozostały tam,
siedząc naprzeciw grobu.
(Mt 27, 59-61)

Inne Parafie z naszej okolicy